مادر، مثل هیچ کَس

مادر امن.ترین پناه دنیا و اولین و آخرین سنگر همه ما فرزندان در هجمه مشکلات لاینحل و گره‌های کور زندگی است، مادری که هیچ‌کس برای ما مثل او نیست.

به گزارش سهره آنلاین و به نقل از خبرگزاری فارس، ۹ ماه گهواره و مأمنی امن می‌شود برای جنینی که قرار است قدم در دنیای ملتهب زمینی بگذارد و در این اقامت موقت از جان و روح فداکارترین موجودیت این عالم هستی برای سفر دنیا توشه برمی‌گیرد و با قدم نهادن به دنیا، آغوشی گرم پناه او می‌شود در میان همه بی‌پناهی‌ها و غربت‌ها.مادرها از همان لحظه که نطفه جنینی در وجودشان شکل می گیرد، ناجیان بی دریغ و پناهی امن هستند برای فرزندانی که حتی وقتی به بلوغ می‌رسند و خود ردای پدر و مادری بر تن می‌کنند، در بحبوهه مشکلات بی‌سر و ته زندگی آن دم که دست و امیدشان از همه جا کوتاه می‌شود، آغوش گرم و گوش شنوای مادر تنها و تنها راه نجات و آخرین امیدشان است برای لختی فارغ شدن از همه بی مهری‌ها و زمختی‌های دنیا و اهلش.در دنیایی که زندگی میدان نبردی است بی‌رحم، پدر فرمانده خط مقدم این نبرد است برای فرزندان و مادر سنگر امن پشت خط مقدم، پدر، فرزندان را برای سینه سپر کردن برابر دشواری‌های زندگی به دل نبرد می برد و مادر، هر گاه که فرزندان از این نبرد زخم خورده و خسته می شوند، مرهم تمام دردهایشان می‌شود و مرز باریک و ظریفی است میان این نقش حمایت‌گری و تشویق به تلاش در نبرد دنیا و بد عادت کردن فرزندان به فرار از میدان مشکلات و شانه خالی کردن از بار مسؤولیت.های زندگی.

اما مادر در میان همه این فراز و نشیب‌ها و ظرائف و شدائد زندگی فرشته‌ای است بی مانند که از همه خواسته‌ها و آرزوهایش عدول می‌کند تا پلی باشد برای عبور ایمن فرزندان از مصائب روزگار و ذره به ذره آب حیات و وجود خویش را به پای نهال میوه‌های زندگی‌اش جاری می‌کند و آرام آرام قامت استوارش خمیده و تکیده می.شود برای قد کشیدن فرزندانش.و این قداست و پاکی تحفه و میراثی است از نوری که بهانه خلقت عالمین است، زهرای فاطمه، کوثر جاودان خاتم‌الانبیا و مادر حسن و حسین و زینب که الگو و اسوه مادرانی است که میوه‌های زندگی‌شان را بدون چشم داشت به پای آرمان‌ها و ارزش‌های والای دینی و ملی فدا کردند و در این روزهای شادی و سرور ولادت مادر همه مادران، آه از داغ دل مادران شهدایی که مانند زهرای علی، بی‌مزار و گمنام هستند.

بدون شک امروز اگر ایران اسلامی در دریای پرتلاطم فتنه‌ها و دسیسه‌ها، جزیره‌ای امن است، به برکت خون مردانی است که در دامان مادرانی نجیب و متوسل به صدیقه کبری برای فدا شدن در راه وطن و ملت تربیت شده‌اند، از ستارخان و باقرخان و میرزا کوچک‌خان و رئیسعلی دلواری‌ها تا باکری‌ها و شفیع‌زاده‌ها و همت و کاظمی و قاسم سلیمانی‌ها، مردانی که پیمانشان با مادر سادات برای زنده نگهداشتن مکتب و سنت الهی و صیانت از این آب و خاک هنوز و همچنان ادامه دارد. رئیسی‌ها و آل‌هاشم‌ها و رحمتی‌ها و حاجی‌زاده‌ها، سلامی‌ها، باقری‌ها و محمدحسین عابدی‌ها نیز رهپویان همین کاروان هستند که تا رجعت آخرین منجی همچنان در حرکت خواهد بود و بدون شک باز هم مادری دیگر، همان مادری که مثل هیچ کس نیست، دلاور مردان و غیورانی تازه نفس برای تداوم این مکتب تربیت و تقدیم خواهند کرد و این چنین است که بهشت سزاوار قدوم چنین فرشتگانی خواهد شد.