اتحاد، مستحکم‌ترین دیوار دفاعی ایران

تاریخ پرفرازونشیب ایران گواهی می‌دهد که هرگاه ملت این سرزمین در برابر تهدیدات خارجی صف‌ یکپارچه تشکیل داده‌اند، پیروزی‌های ماندگار و اقتدارآفرینی را رقم زده‌اند.

به گزارش سهره آنلاین و به نقل از خبرگزاری فارس، در کشوری با تاریخ و تمدنی کهن و موقعیتی ژئوپلیتیک حساس، مفهوم «وحدت ملی» همواره فراتر از یک شعار بوده و یک ضرورت حیاتی و عامل تعیین‌کننده در بقا، امنیت و پیشرفت محسوب شده است. تاکیدات مکرر بر لزوم همدلی و همراهی تمامی اقشار و جناح‌ها در برابر دشمن مشترک، ریشه در تجربه‌های عمیق تاریخی این ملت دارد. اتحاد، دیواری بلند است که چشم طمع دشمنان به تمامیت ارضی، استقلال و ارزش‌های این مرزوبوم را کور می‌کند.

پیشینه اتحاد؛ از چنگال استعمار تا دندان تیز استکبار

تاریخ معاصر ایران، گواه روشنی بر قدرت شکوهمند ملتی است که در سایه وحدت، از سخت‌ترین گردنه‌ها عبور کرده است. مصداق نخست را می‌توان در جنبش ملی شدن صنعت نفت مشاهده کرد؛ زمانی که آحاد مردم با وجود گرایش‌های فکری مختلف، زیر پرچم منافع ملی گرد آمدند تا استعمار کهن را از دخل و تصرف این موهبت خدادادی بیرون رانند.مصداق درخشان‌تر، دفاع مقدس هشت ساله است. در آن روزهای سخت، ملتی یکپارچه، از هر قوم و مذهب و با هر اندیشه سیاسی، دوشادوش یکدیگر در جبهه‌های نبرد و پشت جبهه ایستادند و با اتحادی کم نظیر، بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی منطقه و حامیان بین‌المللی آنها را به زانو درآوردند. این وحدت، عامل شکست نقشه‌های دشمن برای تجزیه ایران بود.مصداق معاصر، مقاومت هوشمندانه ملت در برابر جنگ اقتصادی تمام‌عیار و فشارهای حداکثری سال‌های اخیر است. همبستگی اجتماعی در سخت‌ترین شرایط تحریم، تاب‌آوری ملی را افزایش داد و بسیاری از برنامه‌های دشمن برای ایجاد ناامنی و هراس را خنثی کرد.

برکات اتحاد؛ از اقتدار تا آبادانی

اتحاد ملی، برکاتی را به همراه دارد که ریشه در هویت جمعی ملت دارد:افزایش قدرت بازدارندگی: یک ملت متحد، به‌صورت یک ارگانیسم زنده عمل می‌کند. هر تهدیدی علیه بخشی از آن، با واکنش کل سیستم مواجه می‌شود. این یکپارچگی، هزینه هرگونه اقدام خصمانه را برای دشمن به شدت افزایش می‌دهد و عملاً او را از اجرای بسیاری از نقشه‌ها منصرف می‌کند.ایجاد امنیت پایدار: امنیت تنها در سایه حضور نظامی تحقق نمی‌یابد. امنیت واقعی، محصول «امنیت اجتماعی» است؛ یعنی اعتماد، همدلی و همکاری بین تمام گروه‌ها. این محیط امن، بستر لازم برای هرگونه پیشرفت و توسعه را فراهم می‌آورد.خنثی‌سازی جنگ روانی و پروژه تفرقه‌افکنی: دشمنان برای نفوذ در یک کشور، نخست به سراغ گسل‌های احتمالی در بافت اجتماعی آن می‌روند. آنها با جنگ روانی و شبکه‌های پیچیده رسانه‌ای، می‌کوشند اختلافات قومی، مذهبی، جناحی یا طبقاتی را برجسته و عمیق‌تر کنند. تنها سلاح کارآمد در برابر این توطئه، «هوشیاری جمعی» و «انسجام ملی» است. وقتی ملتی به خودآگاهی و اعتماد به نفس ناشی از وحدت دست یابد، اخبار کذب و تحریکات دشمن بی‌اثر می‌شود.شتاب‌دهی به پیشرفت: در فضای وحدت، انرژی جامعه به جای مصرف در تنش‌های داخلی، مصروف حل چالش‌های کلان مانند رفع محرومیت، جهش تولید، فناوری و ارتقای علمی می‌شود. سرمایه‌های مادی و معنوی در مسیر اصلی رشد کشور هدایت می‌شوند.

نتیجه پشت‌پا به اختلافات جزئی، پیروزی‌های بزرگ است

تجربه تاریخی ایران به وضوح نشان می‌دهد که در هر مقطع که ملت با درک درست از تهدیدات مشترک، بر اختلافات جزئی پشت پا زده و صف واحدی تشکیل داده، به پیروزی‌های بزرگی دست یافته و عزت ملی خود را حفظ کرده است.در مقابل، دشمنان این سرزمین نیز همواره در صدد بوده‌اند با دامن زدن به اختلافات، این صف واحد را متلاشی و راه نفوذ خود را هموار کنند. بنابراین، حفظ و تقویت اتحاد ملی، تنها یک انتخاب نیست؛ بلکه یک تکلیف تاریخی و مهم‌ترین سپر دفاعی در برابر پیچیده‌ترین توطئه‌های دشمنان است.این وحدت، همان «قدرت نرم» عظیمی است که می‌تواند در کنار «قدرت سخت» دفاعی، آینده‌ای روشن، مستقل و مقتدر را برای ایران اسلامی تضمین کند.