سپر سیمین امنیت و وحدت، آماج گلوله‌های مفت مجازی

امنیت داخلی، وحدت و یکپارچگی ملی، مولفه‌های بازدارندگی‌ای که بهای گزافشان با خون بزرگ و کوچکِ بی‌گناه این آب و خاک پیش پرداخت شده، امروز به بهانه برخی تحرکات کور عده‌ای سرباز پیاده، هدف گلوله‌های مفت دشمن و پادوهای رسانه‌ای‌اش در فضای مجازی قرار گرفته‌اند، چرا که دشمنان به خیال خام خود فکر می‌کنند، هزینه چنین هجمه‌ای به مراتب کمتر از مقابله با موشک های ایرانی است و اثرگذاری‌اش شاید بیشتر.

سهره آنلاین: جعبه باقلوا را که از صاحب مغازه می‌گیرم، کارت را می‌دهم تا حساب کند، بعد از چند بار کشیدن کارت و غرولندهای زیر لب می‌گوید: ای بابا، این کارتخوان هم امروز ما رو از کار و زندگی انداخت، مشتری دیگری که کنج مغازه در حال مزه کردن و لذت بردن از دیس باقلواهاست، می‌گوید: بابا کارت ها رو هم بستن، تازه از شهر خبر نداری، بازار ریخته بهم و بزن بزنه در حد لالیگا! که صاحب مغازه می‌گوید: نه بابا، این دستگاه کارتخوان چند روزه به مشکل خورده.نقد حساب می‌کنم و از مغازه که خارج می‌شوم، با لحنی آرام و دوستانه رو به مشتری چمبره زده روی دیس باقلوا در کنج مغازه می‌گویم: راستی دوست عزیز، من نیم ساعت پیش بازار بودم، خبری از آن چیزهایی که تو می‌گویی نیست، مردم مغازه‌هایشان را بخاطر آخر هفته و البته که به نشانه اعتراض به قیمت‌های هوایی شده این روزها، کمی زودتر بسته اند اما خبری از بگیر و ببند و جنگ شهری نیست، با گوشه چشمش براندازم می‌کند و می‌گوید: والله من هم از این و اون شنیده‌ام و تو مجازی و ماهواره دیدم.راست می‌گوید، باقلوا به دست که وارد مهمانی آخر هفته فامیلی می‌شوم، تلوزیون باز است و یکی از همین شبکه‌های ایرانی خارجی دارد گزارش لحظه به لحظه از شهرهای مختلف کشور را برای حضار و مهمانان حلقه زده دور سفره شام مخابره می‌کند، از تبریز و اردبیل هم می‌گوید و از خیزش مردمش، اما من متوجه نمی شوم از کدام تبریز می‌گوید، چون تبریزی که من کل بعد از ظهر را پیاده در معابر و میدان‌های اصلی‌اش چرخیده‌ام، خبری از هیچ خیزش و انقلابی نیست ولی این پدر سوخته ها جوری روایت می‌کنند که حتی من خودم هم شک می‌کنم که نکند خبری هست و من خبرنگار بی‌خبرم.

همین فضای آرام و بدون تنش حتی در روز بعد و موعد تمام آن فراخوان‌های پر سر و صدایی که نوک پیکان همه شان امنیت داخلی و وحدت و یکپارچگی ملی را نشانه رفته‌اند هم تکرار می‌شود و مشاهدات میدانی‌ام از همه آن کانون‌های تجمعی که به‌واسطه تجربه اغتشاشات و ناآرامی‌های قبلی در ذهنم نشانه‌گذاری شده‌اند، کوچکترین نشانی حتی از همراهی حداقلی مردم تبریز با جنگ روانی به راه افتاده در فضای مجازی و برخی تحرکات منافقانه به اسم اعتراض به گرانی‌ها در تعدادی از شهرها ندارد.سؤالی که در چنین شرایطی به ذهن متبادر می‌شود، علت و چرایی چنین تناقضی را نشانه می‌رود، التهاب، ناآرامی، اغتشاشات گسترده در نقاط مختلف و حتی فتح برخی شهرها به دست اغتشاش‌گران در فضای مجازی و شبکه‌های ماهواره ای به ظاهر فارس زبان اما در باطن اسرائیلی و آمریکایی، همان هایی که همچون گرگی در پوستین گوسفند در تمام اعتراضات بحق و مسالمت‌آمیز مردم در برهه‌های مختلف رخنه کرده و نه تنها اعتراض و مطالبه‌گری‌های عمومی را مصادره می‌کنند بلکه آنها را برای اهداف شوم خود گروگان می‌گیرند و به مسلخ می‌برند و عِده و عٌده و تحرکات محدود خود را در فضای مجازی و رسانه‌های به ظاهر ایرانی و فارس زبان به شکلی بازتاب می دهند که گویا ایران به دست مردم خودش فتح شده، توهماتی که با واقعیت‌های میدانی سنخیتی ندارد.

نکته قابل تأمل اما، رسوخ و نفوذ این به اصطلاح پروپاگاندای رسانه‌ای در بخش‌هایی از جامعه است، طرحی مسبوق به سابقه که امنیت داخلی، وحدت و یکپارچگی ملی را به عنوان مولفه‌های بازدارندگی گرانقیمت جمهوری اسلامی ایران مورد هدف گلوله‌های مفت دشمن و پادوهای رسانه‌ای اش در فضای مجازی قرار داده، دشمنانی که به خوبی فهمیده‌اند هزینه چنین هجمه های رسانه‌ای و مجازی به مراتب کمتر از مقابله با موشک‌های ایرانی است و اثرگذاری اش شاید بیشتر، چرا که حساب ویژه‌ای بر نازل بودن سطح سواد رسانه‌ای بین اقشار مختلف مردم عادی و حتی بسیاری از چهره های به اصطلاح سیاسی باز کرده‌اند و مترصد هستند با تکرار این سناریو اقدام به سربازگیری میدانی در این وانفسای رسانه‌ای و مجازی کنند تا راه را برای اقدام نظامی آتی خود هموار سازند.کافی است، نصف ساعت از عمر ارزشمند خود را صرف شنیدن حرف‌های مفت و دیدن تصاویر فیک و ساختگی همین جریانات در فضای مجازی و شبکه‌های ماهواره ای کنید تا مطمئن شوید آنچه در این بستر در حال رخ دادن است، امتداد همان جنگ ۱۲ روزه‌ای است که به دنبال اضمحلال مولفه‌های قدرت و بازدارندگی کشور در عرصه نظامی و سیاسی بود اما با چشیدن طعم موشک‌های سجیلی و مشاهده اراده‌های خیبرشکن نیروهای مسلح به پشتوانه سرمایه اجتماعی شکل گرفته در داخل، کاسه گدایی برای آتش بس در دست گرفتند تا شاید فرصتی بخرند برای ورود از در دشمنی دیگری و شعله ور کردن آتش فتنه های داخلی با بنزین پاشی‌های مجازی و ماهواره ای را بهترین راه برای عملی کردن این نیت شوم دیده‌اند.

دشمن به خوبی متوجه شده که سوخت موشک های ایرانی نه مواد از نوع جامد و مایع که همان عزم و حمایت مردمی از نظام جمهوری اسلامی ایران است و اگر می‌خواهد این موشک‌ها را خنثی کند، باید جریان سوخت‌رسانی اصلی آنها را مختل کند و برای تحقق این هدف شوم، مصادره اعتراضات به حق مردمی به وضعیت نامناسب معیشتی و اقتصادی و ناکارآمدی برخی مسؤولان همیشه مدعی را بهترین گزینه می‌بیند تا طرحی را که مدت‌هاست بر روی میز اندیشکده ها و سرویس‌های امنیتی و اطلاعاتی غرب برای به زانو در آوردن ملت و نظام جمهوری اسلامی ایران در حال بررسی است، عملیاتی کند.بر اساس این طرح که با درس گرفتن از نتایج جنگ ۱۲ روزه و ارزیابی توان نظامی جمهوری اسلامی ایران در حال پرورش یافتن است، جنگ نرم بر پایه ایجاد هرج و مرج داخلی و فروپاشی درونی، لازمه اول و آخر برای اقدام سخت و نظامی است و در این میان هیاهوی رسانه‌ای و سیاه نمایی مجازی نقش محوری در این جنگ نرم را دارد و اکنون حرف های مفت فضای مجازی و تصاویر فیک و دستکاری شده هوش مصنوعی در واقع به مثابه گلوله‌های مجازی هستند که امنیت داخلی، وحدت و یکپارچگی ملی ایرانی را آماج حمله قرار داده اند، مؤلفه های قدرت گرانقیمتی که بهای آن با خون مرد و زن و کودک و بزرگ بیگناه این خاک پیش پرداخت شده است.

در چنین شرایطی بر ما شهروندان فرض است که با شناخت درست شرایط و درک واقعیت‌های میدانی این نبرد آخرالزمانی از به دام افتادن در تله‌های تبلیغاتی و مجازی دشمن و ایفای نقش در قامت سرباز پیاده علیه امنیت ملی و آرامش و آسایش اجتماعی حذر کنیم و البته که بر مسئولان، مجریان امور و تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران کشور نیز تکلیف است که با پاسخ به موقع و متناسب با نیازها و مطالبات عمومی، از وارد آمدن زخم بر یکپارچگی این پیکره واحد تحت عنوان کشور و ملت جمهوری اسلامی ایران جلوگیری کنند، اسم رمزی که مقام معظم رهبری نیز در دیدار اخیر خود با اقشار مختلف مردم به مناسبت قیام ۱۹ دی قم، آن را کلید فائق آمدن بر هر توطئه و دسیسه‌ای عنوان کرده‌اند.